Jul 242017
 

Door onze geschiedenis heen is het regelmatig voorgekomen dat groepen mensen samenkomen om te vechten voor een gezamenlijk doel. Soms draaide dit uit op een revolutie met het gevolg dat grote veranderingen plaatsvonden.

Ook nu is er een revolutie gaande, ook al zullen weinig mensen er daadwerkelijk wat van merken.

Wat is de indie revolutie?
‘Indie’ staat voor ‘independent’ en de indie revolutie is een beweging, een denk- en werkwijze, die schrijvers niet alleen de vrijheid geeft hun eigen boeken op de markt te brengen, maar die schrijvers ook bindt, waardoor ze elkaar respecteren en helpen.

Door dit wederzijds respect is het mogelijk om als self-pubbers elkaar erop aan te spreken dat we de ‘verplichting’ hebben om het béste boek op de markt te brengen dat mogelijk is. Want zonder fantastisch boek gaat niemand ons ooit serieus nemen en dat is wat me nu net wél willen!

De indie reveolutie is over komen waaien uit Amerika en Engeland.
Toen eind 2010 daar het self-pubben serieuze vormen begon aan te nemen, waren er ook als vanzelf schrijvers die elkaar (virtueel) opzochten om ervaringen te delen en elkaar te helpen. De ‘indie movement’ was geboren en al snel sloten self-pubbers uit Groot Brittannië zich daarbij aan.

Er kwamen blogs, podcasts en boeken uit over self-pubben en ‘hoe het eigenlijk zou moeten’. Op forums, Facebook groepen en Twitter werd er druk gepraat en overlegt. Het is een feit dat de social media een belangrijke rol heeft gespeeld in het ontstaan van de indie revolutie en het verspreiden van dit gedachtegoed.

Erecode
Het is nu aan ons self-pubbers om te bewijzen dat we het ook zelf kunnen. Of je nu een hobbyist bent, of aan het toewerken bent om een professionele schrijver te worden, als je jezelf een self-pubber wilt noemen, dan ontkom je er niet aan je te houden aan de Erecode van het Self-pubben.

Die erecode betekend dat als jij je eigen uitgever wilt zijn, je moet zorgen (met behulp van anderen) dat het boek dat je op de markt brengt, het beste is dat jij het kan maken.
Als we serieus genomen willen worden, dan hebben we geen andere keus dan om ons te houden aan de erecode. Nu is de tijd om onderling regels af te spreken en te zorgen dat iedere self-pubber zich daaraan gaan houden!

Het is Mark Coker, de oprichter van het ebook distributieplatform Smashwords, geweest die voor het eerst de regels van de Erecode van het Self-pubben is gaan uitdragen door ze op te schrijven.
Hij noemde ze de Best Practices en deze zijn nu voor veel self-pubbers nu de regels waarbij ze leven, hun schrijfbedrijf hebben opgezet en bovendien waar ze nu geld mee verdienen.

Maar dat is toch allemaal ver van mijn bed?
Ik hoor je denken: maar dit gaat allemaal over Amerika. Wat hebben wij daaraan hier in onze koude kikkerlandjes? Is de indie revolutie in Nederland en België ook al gaande? Ja, dus!

De indie revolutie is ook hier gaande, ook al staat het nog wel in de kinderschoenen. Omdat wij hier nog in het stadium zijn dat self-pubben word gezien als taboe en een ‘tweede keuze’ hebben veel schrijvers zich nog niet echt verdiept in de voordelen van het ‘indie’ zijn.

Er is nog heel veel misinformatie over het self-pubben en deze misinformatie leidt helaas vaak tot achterhaalde ideeën en technieken. Ideeën en technieken die misschien vijf jaar geleden nog prima toe te passen waren, maar die ondertussen zijn ingehaald door de (bij vlagen) schrikbare snelle veranderingen in de digitale mogelijkheden.

Neem nu de ereader. De ereader gaat alweer zo’n acht jaar mee en in het begin was het dé manier om ebooks te lezen.
Maar steeds minder mensen lezen ebooks op een ereader. In plaats daarvan zijn ze overgestapt op het lezen via hun smartphone, het zogenaamde ‘mobiele lezen’.

Indie revolutie draait op ebooks!
Ook is er bij Nederlandstalige schrijvers nog de grote wens om ‘in de boekhandel’ te liggen. Aan een kant begrijp ik dat. Tuurlijk is het leuk een paperback van je eigen boek in handen te hebben. Want hoe hard je ook hebt gewerkt aan je boek, een ebook blijft iets ongrijpbaars. Het is net zo goed een echt boek, maar het vasthouden van je eerste echte paperback is heel speciaal.

Naast dat een ebook niet voelt als ‘echt’ boek, hebben veel schrijvers het gevoel dat je pas een ‘echte’ schrijver bent als je in de boekhandel ligt. Dat is een Foute Redenering!
De indie revolutie draait namelijk op de verkoop van ebooks! En je wilt toch niet zeggend at al die Engelstalige self-pubbers die goed geld verdienen met hun ebooks, geen ‘echte’ schrijvers zijn? Laat ze het niet horen!

Als serieuze self-pubber kun je maar beter meeliften op de ontwikkelingen en domweg wennen aan het idee dat het ebook éérst komt, en dan het paperback.
En je bent net zo’n echte schrijver als je ebook én paperback te koop zijn op Bol in plaats van de boekhandel. Ik steek er mijn hand zelfs voor in het vuur dat je als self-pubber meer verkoopt via Bol dan via de reguliere boekwinkel!

Nogmaals, de indie revolutie draait op de verkoop van ebooks. Dat is ook de Lage Landen het geval. Het is leuk om in de boekhandel te liggen, maar zorg eerst dat de verkoop van je ebook van de grond komt en kijk daarna naar je papieren boek!

De indie revolutie is niet meer te stoppen. De bal is gaan rollen en zal dat alleen nog maar sneller gaan doen. Iedere schrijver die vanaf vandaag meelift met de revolutie zal vooraan staan op het moment dat de boel echt losbarst.

Aanverwante blogposts:

***

Illustraties via abonnement op iClipart

Jul 172017
 

Hoe zou jij het vinden als al je harde werk om je boeken op een eerlijke manier onder de aandacht van de lezer te brengen te niet zouden worden gedaan door oplichters? Op z’n zachts gezegd niet leuk, denk ik. Toch is dit wat er momenteel gebeurd op Amazon en dan met name op Kindle Unlimited, Amazon’s service voor abonnementslezen.

Maar waarom zou dat van belang zijn voor self-pubbers uit de Lage Landen, die misschien hun boeken nog niet eens via Amazon aan de man brengen, en al helemaal geen ebooks hebben in Kindle Unlimited?

Het is eigenlijk heel simpel. Als je als Nederlandstalige self-pubber Engelstalige ebooks uitbrengt, dan krijg je met Amazon te maken. Ook is iets dat Amazon overkomt waarschijnlijk ook iets waar Kobo mee te maken krijgt en bovendien in het grotere gedachtegoed van de self-pub revolutie is iets dat onze Engelstalige collega’s overkomt, ook iets waar wij ons zorgen over moeten maken.
Daarom is het van belang en daarom vestig ik er vandaag de aandacht op!

Wat is er aan de hand?
Eerst even wat dingen op een rijtje.

In december 2011 introduceerde Amazon KDP Select, een exclusiviteitsprogramma waar self-pubbers voor konden kiezen als ze een ebook publiceerden op Amazon. Degene die dit deden kregen voordelen, zoals vijf dagen per drie maand je ebook gratis mogen aanbieden, iets dat in combinatie met een goede reclamecampagne veel zichtbaarheid kan opleveren. Self-pubbers die niet kozen voor Select kregen deze voordelen niet.

Uitbetaling van ebooks die verkocht werden Select ging via een grote pot geld, die maandelijks werd verdeeld onder de auteurs die ebooks hadden verkocht. Soms viel dit gunstig uit en soms ongunstig, maar veel auteurs namen dat voor lief. Met Select had je meer kans op zichtbaarheid en daardoor meer verkopen.

Er zat natuurlijk wel een addertje onder het gras, want kiezen voor Select betekende dat je ebook nergens ander te koop mocht zijn als alleen op Amazon. Dus niet op Kobo, of de iStore, alleen Amazon. Het mocht zelfs niet te koop zijn via de eigen website van de auteur.
Deze exclusiviteitsclausule deed (en doet nog steeds) veel stof opwaaien in de Engelstalige self-pub wereld.

In juli 2014 introduceerde Amazon Kindle Unlimited (KU). Een service voor abonnementslezen. Voor $10 per maand konden abonnees zoveel ebooks lezen als ze wilden (maar nooit meer dan 10 ebooks per keer op hun Kindle hebben).
Voor self-pubbers betekende dit dat als ze hun ebook beschikbaar wilden hebben in KU, ze het moesten aanmelden via KDP Select en dus automatisch ook exclusief op Amazon moesten zijn.

Aangezien KU een uitleenservice is en geen verkoopservice, gaat de uitbetaling van ebooks die in KU zijn geplaats via het ‘aantal pagina’s gelezen’ systeem. Pas als de lezer een bepaald percentage van het ebook heeft gelezen komt de auteur in aanmerking voor uitbetaling via de pot geld die vanaf 2011 voor Select werd gebruikt.
Een pot geld, by the way, die in die drie jaar al heel wat leger was geworden, waardoor de bedragen die werden verdeelt ook minder waren geworden (onthoudt dit even voor verderop…)

Wat doen de oplichters?
Een oplichter wil snel geld verdienen, maar er zo weinig mogelijk moeite voor doen. Ze bedachten dus ‘slimme’ dingen om Amazon te laten denken dat ebooks die zij op KU plaatsen geleend en gelezen werden.

In de drie jaar dat KU nu bestaat zijn verschillende types oplichters naar voren gekomen.

  • Zo maakten sommige nep ebooks, met een mooie uitnodigende cover. Op de eerste pagina zetten ze een link met een wervende tekst om lezers zo ver te krijgen dat ze de link aanklikten om dan meteen doorgezet te worden naar het einde van het ebook. Op deze manier dacht Amazon dat het ebook gelezen was en kwam het op de stapel van uit te betalen gelezen ebooks. Op het moment dat de lezer erachter kwam dat het ebook nep was, was het kwaad al geschiedt.
  • Andere oplichters maakte een nep ebook en huurden derden in om deze ebooks te lenen en meteen door te klikken naar het eind. Het ebook werd geregistreerd als ‘gelezen’. Als je maar genoeg derden inhuurt om dit te doen, verdien je als oplichter zoveel geld dat je deze mensen een bedrag kunt uitbetalen voor hun moeite, terwijl je er zelf ook nog genoeg aan overhoudt.
  • Bij een derde vorm van oplichten is het niet meer de oplichter die het nep ebook aanmaakt. In plaats daarvan huurt hij alleen heel veel derden in om te klikken naar het einde van een ebook. Dit wordt een zogenaamde ‘clickfarm’ genoemd.
    De eigenaar van de clickfarm werft auteurs die hun ebook graag wat hoger in de zoeklijsten wil hebben. De auteur betaald een bepaald bedrag voor deze dienst en komt dus zonder er enige moeite voor te doen hoog op de lijst en verdient geld.
    Sommige van deze auteurs hebben echte ebooks en zoeken naar een makkelijker (maar illegale) methode om hun ebook zichtbaar te maken.
    Andere ‘auteurs’ maken het zichtzelf nog makkelijker en creëren nep ebooks. Met deze nep ebooks betalen ze een clickfarm om het hoog op de lijst te krijgen.

Wat doet Amazon hieraan?
Nu komt de crux van het verhaal. Want Amazon doet aan het bovenstaande helemaal niets!

Voorvechter voor self-pubbers wereldwijd David Gaughran is al anderhalf jaar bezig deze oplichtpraktijken aan het licht te brengen. Hij verzameld bewijs en stuurt dit door naar Amazon. Hij heeft lange gesprekken met hooggeplaatste Amazon medewerkers hierover (David is een van de weinige self-pubbers die het voor elkaar heeft gekregen direct in contact te staan met het management van Amazon). Telkens weer vraagt men om bewijs en telkens weer sturen David en ondertussen ook andere self-pubbers de gevraagde gegevens op.
En telkens weer gebeurd er niets!

Nadat er in de laatste maand meerdere ‘auteurs’ met deze oplichtingspraktijken op nr. 1 van de algehele verkochte ebook lijsten kwam (en dit is dus de lijst van ALLE ebooks die op Amazon te koop zijn!), was voor David de maat vol.
Hij schreef een uitgebreide blogpost over dit fenomeen (niet voor het eerst, trouwens) in de hoop dat Amazon nu eindelijk de zaak eens serieus neemt en er wat aan gaat doet.

Wat zijn de gevolgen van de oplichterij?
Het mag duidelijk zijn dat de oplichters met deze praktijken veel geld verdienen. Anders deden ze het niet. En dat geld komt uit de pot geld die maandelijks beschikbaar is voor auteurs die in KU zitten. Omdat een groot deel van het geld naar de oplichters gaat, blijft er minder over voor de oprechte hardwerkende auteurs.
De pot is de laatste jaren sowieso al behoorlijk geslonken, dus nu gaat er nog minder geld naar echte auteurs.

Maar het gaat niet alleen om geld. Amazon is een bedrijf dat zijn reputatie heeft opgebouwd rond ‘een positieve ervaring voor hun klanten’. Maar klanten die erin trappen om nep ebooks te kopen omdat die opeens bovenaan de lijsten staan, hebben geen positieve ervaring.
De oplichtingspraktijken halen niet alleen de reputatie van Amazon naar beneden, maar ook de reputatie van de eerlijke schrijvers die hun ebooks in KU plaatsen.

Doordat de oplichtingspraktijken vooral plaatsvinden in KU, is er nu zelfs een exodus gaande van auteurs die hun ebooks niet meer in KU willen hebben. Men beslist om ‘wijdt te gaan’, dus hun ebooks uit te geven op andere webwinkels.
Ook dit is slecht voor de reputatie van KU, ook al moet ik zelf wel zeggen dat ik altijd een voorstander ben geweest van gepubliceerd zijn op zoveel mogelijk kanalen. Maar het neemt niet weg dat een slechte reputatie van KU, slecht is voor Amazon en wat slecht is voor Amazon in het algemeen is slecht voor de self-pubbers in het algemeen, want of je er nu blij mee bent of niet Amazon heeft de monopolie wat betreft de verkoop van ebooks in de wereld.

Wat moeten wij Nederlandstalige self-pubbers hiermee?
Nu kun je als Nederlandstalige self-pubber zeggen dat het allemaal wat ver van je bed is en dat je toch niet met je ebooks op Amazon zit. Dat klopt misschien, maar er speelt meer.

In februari van dit jaar heeft Kobo de abonnementslees service Kobo Plus geïntroduceerd. Ik heb toen meteen op hun eigen blog de vraag gesteld of Kobo al rekening aan het houden was met oplichters. Hun antwoord was als volgt.

Ik heb geen idee hoe dit gaat uitpakken voor Kobo, maar laten we hopen dat het hen wel lukt om de oplichterij aan banden te houden, want Kobo is een service die heel belangrijk is voor Nederlandstalige self-pubbers en wij hebben er niets aan als ook hun reputatie naar de maan gaat.Maar nog afgezien van de effecten op Kobo, zijn er steeds meer Nederlandstalige self-pubbers die in het Engels schrijven en die dus hun ebooks ook via Amazon aan de man brengen. Voor hen zijn een eventuele keuze voor KDP Select en de gevolgen van de oplichterijen wel degelijk van belang

En kijkend naar een nog groter geheel zijn wij Nederlandstalige self-pubbers onderdeel van een wereldwijde beweging en wordt het zelf uitgeven van boeken steeds serieuzer genomen, mede omdat wij self-pubbers onszelf steeds serieuzer nemen. En hierdoor zijn schrijvers als David Gaughran in staat de belangen van de self-pubbers te behartigen.

De oplichterijen zijn niet een losstaand probleem van de Engelstalige self-pub wereld. Het is een probleem voor iedere self-pubber die zijn vak serieus neemt, of deze nu in het Engels schrijft of in het Nederlands. En door ruchtbaarheid te geven aan wat er gebeurd zal er hopelijk in de nabije toekomst een oplossing worden gevonden voor dit probleem.

Je kunt David’s post over dit onderwerp hier lezen: Scammers Break The Kindle Store

Aanverwante blogposts:

***

Illustratie via abonnement op iClipart

Jul 032017
 

Deze keer een blogpost van Sanne Hillemans, schrijfster en self-pubber. Zij buigt zich over de vraag hoeveel geld lezers in de Lage Landen willen neertellen voor een ebook en of ‘goedkoop’ ook ‘slecht’ betekend.

***

Een tijdje terug schreef ik op mijn eigen blog een post over de prijzen van ebooks. In het bijzonder: waarom zijn ze in Nederland eigenlijk zo duur?
Naar aanleiding van deze post vroeg Maria me een gastblog te schrijven.

Ik ben zelf nog maar net begonnen met het uitgeven van mijn eigen werk en zou mezelf nog geen expert noemen, maar wat ik wel kan is dingen bekijken vanuit de kant van de lezer. Dat ben ik zelf immers ook, maar ik heb soms het idee dat uitgevers en auteurs hun lezerskant vergeten. Daarom hoop ik jullie met deze post te inspireren om het belang van je lezer in acht te houden.

De uitgevers*
Eén ding is zeker: uitgevers willen geld verdienen. Ook al wordt het schrijven van boeken doorgaans gedreven door passie, het verkopen ervan is een commercieel gebeuren. Naast veel geld verdienen met een boek is ook de verspreiding daarvan een bedrijfsdoel. Uiteraard zien ze het liever dat honderd man een boek koopt dan slechts tien.

De passie om het verhaal te delen en bij zoveel mogelijk mensen terecht te laten komen wordt constant afgewogen met de wens om geld te verdienen. Daarnaast willen uitgevers ongetwijfeld ook dat papieren boeken goed blijven verkopen. Wellicht zijn ze bang dat een te lage prijs van het ebook ervoor zorgt dat mensen daar meer van kopen (tegen een lage prijs) dan dat ze papieren boeken kopen (tegen een hogere prijs).

De lezers
Ik merk bij mezelf dat ik niet snel een ebook zou kopen van meer dan vijf euro en ik ging er vanuit dat er nog wel meer mensen zo over zouden denken. Ik besloot het meteen te testen middels een poll op Twitter. Universitair gediplomeerden onder ons weten dat dit niets is om over naar huis te schrijven, maar het geeft een idee.

Oftewel, de meeste mensen zouden wel een boek kopen van minder dan vijf euro, maar bijna de helft koopt ook nog wel boeken van minder dan acht euro.
Ik moet eerlijk zeggen dat het mij verraste dat zoveel mensen nog boeken zouden kopen van meer dan vijf euro en ik vraag me af of dat komt omdat ze het echt een goede prijs vinden, of omdat de markt dit antwoord heeft beïnvloed. Er zijn immers veel ebooks van meer dan vijf euro, dus het is mogelijk dat men de prijzen daarom al normaal is gaan vinden.

Wij Nederlanders (maar eigenlijk gewoon iedereen op de wereld) zijn vaak geneigd om eerder meerdere producten te kopen, in plaats van één product voor hetzelfde geld. Lezers van ebooks kopen dus liever drie ebooks van vijf euro, dan één van vijftien euro. Wat ik hiermee wil zeggen is dat mensen eerder overgehaald zullen zijn om je boek te kopen, als het redelijk geprijsd is.

Zijn goedkope ebooks slecht?
Ik heb tijdens mijn studie psychologie geleerd dat mensen er vaak vanuit gaan dat wat goedkoop is, ook slecht is. Ik vroeg me af of dat ook mee zou spelen bij ebooks, en dat dat misschien de reden is dat goedkope ebooks in Nederland niet gangbaar zijn.
Om te zien of hier een kern van waarheid in zit, stelde ik Twitteraars weer een vraag.

Ik had vooraf verwacht dat niet veel mensen zouden antwoorden met ‘ja’, omdat ik het idee had dat we in Nederland en België toch wel dachten dat wat goedkoop is, slecht is. Nou zijn er wel wat dingen mis met deze poll, want de bewoording is vrij suggestief. De geschreven reacties die erop kwamen waren ook vooral van mensen die überhaupt geen ebooks kopen.
Maar het lijkt er dus op dat mensen boeken van 99 cent echt niet laten liggen. Daar ligt een kans!

Wat ik ook hoor van veel mede-lezers, is dat ze bij een klein prijsverschil tussen een ebook en het papieren boek, ze geen reden zien om het e-book te kopen en ze dus liever voor een papieren versie gaan (krijgen die uitgevers toch nog hun zin!).

Afweging
Voor ons self-pubbers blijft het ook een afweging. Als je het ebook duur maakt, kopen misschien meer mensen je papieren exemplaar en verdien je per verkocht ebook meer. Als je het goedkoop maakt verkoop je waarschijnlijk meer en zal je bereik sneller groeien, maar verdien je per boek minder.

Iedereen moet voor zichzelf bedenken wat ze hierin kiezen en het hangt voor een groot deel af van je doel als schrijver. Wil je slechts een klein zakcentje verdienen, dan loont het om de boeken duurder te prijzen, maar wil je succes op de lange termijn, dan is het zaak dat zoveel mogelijk mensen de boeken lezen. En je bereikt meer mensen, met lagere prijzen.

*Als ik uitgevers gebruik, doel ik op zowel traditionele uitgevers als selfpubbers.

Aanverwante blogposts:

***

Illustratie via abonnement op iClipart

Sanne Hillemans is schrijfster en geeft sinds 2017 haar boeken zelf uit, omdat ze ervan overtuigd is dat niemand zo hard voor haar passie wil werken als zijzelf.
Haar eerste roman Voor altijd twintig is gratis te downloaden via haar website sannehillemans.com/gratis en haar tweede roman Circus Cesaria is nu overal verkrijgbaar.
Op haar eigen blog sannehillemans.com/blog schrijft Sanne over boeken, schrijven en meer.