Oct 092017
 

Grappig dat het bestellen van wat visitekaartjes mij opeens voor de keuze zet eens écht goed na te denken over wat nu eigenlijk het merk is dat ik van mijzelf naar buiten wil uitdragen.
Want wat is nu precies mijn merk? En hoe vind ik die?

Stel je gaat naar een website om visitekaartjes te bestellen. Dat zou niet zo ingewikkeld moeten zijn, toch? Maar opeens zijn daar drie vragen die je moet beantwoorden. Wat is de naam van je bedrijf? Wat is jouw functie? En wat zijn je voor- en achternaam?
Gelukkig kon ik de laatste vraag nog wel beantwoorden, maar die eerste twee, daar had ik geen idee van.

Daar zit je dan achter de computer en opeens blijkt dat het hebben van een blog over self-pubben niet hetzelfde is als een bedrijfsnaam. En het zegt ook niks over de functie die ik heb binnen mijn eigen schrijfbedrijf. Ben ik de directeur? Zo zie ik mijzelf niet.
Maar hoe zie ik mijzelf dan wel en hoe kan ik zorgen dat anderen dat ook gaan zien?

Wat kan ik?
Het beste is om te beginnen bij wat ik kan. Wat kan ik en hoe help ik daar anderen mee. In mijn geval is dat niet zo moeilijk. Ik weet veel over self-pubben en probeer daar andere schrijvers wegwijs in te maken. Ik blog hier niet alleen over, maar heb ook een boek geschreven over self-pubben dat over drie maanden uitkomt.
Is dat genoeg om te zeggen dat ik een ‘expert’ ben? Kan ik mijzelf zo neerzetten, zonder dat het opschepperig klinkt?

Zelfvertrouwen
Anderen laten weten waar ik allemaal goed in ben is eng om te doen. Want opeens zet ik mezelf op de kaart als iets waarvan ikzelf wel weet dat het waar is, maar gaan al die andere schrijvers en self-pubbers dat ook vinden?
Deze twijfel is niet zozeer een geval van valse schaamte, maar meer een luisteren naar dat stemmetje in je hoofd die soms zegt dat je niet goed genoeg bent. Dat je beter iets anders kan gaan doen, want het wordt toch allemaal niks.

Het is soms moeilijk dat stemmetje uit te zetten, zelfs voor iemand zoals ik die van natuurlijk een glas halfvol mens is en bovendien een goede dosis zelfvertrouwen bezit.

Positiviteit
Misschien is het een idee eens een lijstje te maken met wat ik allemaal wel kan en wat niet. Want als het gedeelte ‘kan ik wel’ langer is als het gedeelte ‘kan ik niet’ dan moet het mogelijk zijn een beeld te krijgen over mijzelf die anderen toch ook zouden moeten zien.
Vooral positief kijken naar wat ik allemaal kan binnen het onderwerp dat ik heb gekozen om uit te bouwen als mijn bedrijf.

Geen negatief gedoe, maar vooral eerlijk opschrijven wat ik al kan en hoe ik anderen daarmee kan helpen. En datgene wat ik misschien nog niet kan, daar kan ik over leren, zodat ik er toch langzaam beter in word.

Creatief denken
Het is natuurlijk leuk een lijst te hebben met wat ik allemaal kan en hoe goed ik ben, maar hoe wordt dat mijn merk? Hoe zet ik dat op mijn nog te bestellen visitekaartjes?

Dit is waar creativiteit de hoek om komt kijken. Want mijn merk uitdragen doe ik in een paar woorden, niet meer dan vier of vijf. Dus als ik kijk naar wat ik allemaal kan in mijn gekozen vakgebied, hoe zet ik dat dan om in een zogenaamde ‘tagline’? Een tagline die ik overal kan gebruiken en niet alleen op mijn visitekaartjes?

Wat is mijn merk?
Na wat positief en creatief denken kom ik erachter dat ik wel degelijk een expert ben! Dus waarom zou ik mijzelf niet zo noemen? Maria Staal – Schrijver en self-publishing expert. Dat klinkt wel goed en bovendien dekt het de lading van wat ik doe.
Dat is mijn merk. Ik bén een schrijver en ik weet heel erg veel van self-pubben. De wereld mag daarvan horen.

Ik kan nu mijn visitekaartjes bestellen. Niet alleen dat. Ik moet ook de header van mijn website aanpassen als ook mijn taglines op Facebook en Linkedin. Werk aan de winkel dus.
En als het mij lukt mijn eigen merk een identiteit te geven, dan gaat het jou zeker ook lukken!

Hoe draag jij je merk uit? Wat is jouw tagline?

Aanverwante blogposts:

***

Illustratie via abonnement op iClipart

Aug 012017
 

Van je fouten moet je leren zegt men. Maar dat neemt niet weg dat het niet altijd makkelijk is je eigen fouten in te zien, laat staan ze toe te geven. Er is echter ondertussen tien jaar verstreken sinds ik zelf mijn eerste boeken uitgaf en gelukkig heb ik toch wel wat geleerd van de fouten die ik vroeger maakte…

Stel je geeft je eerste boek uit en het is een groot succes. Alle puzzelstukjes vallen als vanzelf op z’n plaats en de hele marketing campagne valt je 100% mee. De kans is dan groot dat je met je tweede boek hetzelfde doet in de veronderstelling dat alles wel weer net zo zal gaan.

Nee dus.

Mijn eerste boek was een succes en mijn tweede boek een flop. Maar waarom werkte het de eerste keer wel en de tweede keer niet?

Beginner’s luck
Mijn eerste boek was een fotoboek over de geschiedenis en ontwikkeling van de stad York in Engeland. Voor het boek had ik honderden foto’s genomen van gebouwen, straten en pleinen, en het sprak voor zich dat het een voorkant zou krijgen met veel foto’s.

Ik bedacht een leuke pakkende titel en na een boel geknutsel met het design programma Publisher, was de voorkant klaar.
Er werden 3000 exemplaren gedrukt (dit was in 2007 toen ebooks nog niet bestonden!) en iedereen was laaiend enthousiast. De titel sprak mensen aan, vooral in combinatie met de foto’s van mooie gebouwen.

Algauw kwamen de orders van boekhandels en museumshops binnen en ik kon er haast niet tegen werken om alle bezorgbonnen en facturen te maken. Met fietstassen vol boeken fietste ik de hele stad door om ze af te leveren.
Ondertussen was ik begonnen met het schrijven van mijn tweede boek. Dit ging specifiek over de jongere kerkgebouwen in York.

Niet goed nagedacht
Nu wist ik vanaf het begin dat het onderwerp van mijn tweede boek minder interessant zou zijn voor het grote publiek, maar dat gaf niks. Als architectuurgeschiedkundige was ikzelf enthousiast over het onderwerp en aangezien er geen boek was over de jongere kerken van York, wilde ik dat het er kwam. Een nobel streven, waar ik nog steeds achtersta.

Er was echter een belangrijk verschil. Het eerste boek was commercieel en het tweede niet.

Nu is het niet erg om zo nu en dan een niet-commercieel boek te schrijven, maar dan moet je helemaal zorgen dat de voorkant en titel perfect zijn. Op die manier vergroot je de kans op succes. Helaas wist ik dat toen nog niet.
Ik bedacht weer een pakkende titel en maakte weer een voorkant met heel veel foto’s. Achteraf gezien was het een ratjetoe van foto’s, waarvan er niet eentje echt uitsprong. Bovendien was de titel niet zo ‘snazzy’ als ik dacht. Maar toen was het al te laat.

Een jaar nadat mijn eerste boek was uitgekomen, kwam het tweede boek uit. Van Romans, Vikings waren er ondertussen 1000 exemplaren verkocht,
In de eerste maand verkocht ik 100 exemplaren van het tweede boek, daarna stagneerde de verkoop.

Boekhandels waren minder enthousiast en schroomden zelfs maar een paar in cosignatie te nemen. In vier jaar verkocht ik in totaal 500 exemplaren van het tweede boek. En dat terwijl in dezelfde tijd de overgebleven 2000 exemplaren van het eerste boek werden verkocht.
Toen dat eerste boek was uitverkocht stagneerde de verkoop van boek twee helemaal en sinds 2012 heb ik er nog een stuk of tien van verkocht.

Wat ging er mis?
Zoals gezegd was het tweede boek lang zo commercieel niet als het eerste boek, maar het probleem zat hem meer in de voorkant en titel.

De titel From Dissenters to Fire Engines klonk mij heel pakkend en vlot in de oren, maar in werkelijkheid zijn er maar heel weinig mensen die weten wat ‘Dissenters’ zijn. Dat sprak dus niet aan, want men begreep de titel niet. Dom. Een duidelijk gevalletje van ‘de schrijver weet te veel van het onderwerp’.
Bij Romans, Vikings, Churches and Chocolate was het meteen duidelijk wat men kon verwachten.

Ook de subtitel van het tweede boek werkt niet. The Story of Nonconformist Architecture in York City Centre. Watte…? Onbegrijpelijke en bovendien vreselijk saai.
The history of York in a Nutshell. Dat is een duidelijke subtitel en ook al interesseert geschiedenis je niks, dan nog weet je waar het over gaat.

Op de voorkanten van zowel het eerste als het tweede boek dezelfde aantal foto’s, toch zijn die op het eerste boek duidelijker en meer aansprekend. Misschien niet voor mensen die er nu tegenaan kijken en onbekend zijn met York, maar wel voor mensen die de stad kennen.
De foto’s van herkenbare gebouwen op de voorkant van het eerste boek doen het nu eenmaal goed.

Een voorkant maken is een vak apart en ka het beste gedaan worden door professionals.
Ik had mazzel met mijn eerste boekcover, maar dat kwam ook omdat het uitkwam in een tijd dat webwinkels nog nauwelijks een rol speelden. Zo heb ik er toen totaal niet op gelet of de cover duidelijk genoeg zou zijn voor de thumbnail, iets dat je nu altijd MOET doen!

De combinatie van onbegrijpelijke titel, saaie subtitel en niet herkenbare foto’s heeft mijn tweede boek de das om gedaan.

Gelukkig zijn de tijden veranderd en tegenwoordig is het een stuk makkelijker een titel of cover aan te passen. Met Print on Demand is het niet meer nodig dozen vol met boeken te laten drukken, dus zelfs de covers van je paperback kunnen makkelijk worden vernieuwd.

Wil je toch boeken laten drukken dan is het zaak goed na te denken over het eindresultaat. Wat is je doel, hoe wil je dat het boek overkomt bij het publiek. Geloof me, je wilt niet met dozen vol boeken blijven zitten en niets is demoraliserender dan je boeken bij het oud papier te zetten.

Weke fouten heb jij gemaakt bij e publicatie van je eerste boeken?

Aanverwante blogposts:

***

Illustratie via abonnement of iClipart

Jul 032017
 

Deze keer een blogpost van Sanne Hillemans, schrijfster en self-pubber. Zij buigt zich over de vraag hoeveel geld lezers in de Lage Landen willen neertellen voor een ebook en of ‘goedkoop’ ook ‘slecht’ betekend.

***

Een tijdje terug schreef ik op mijn eigen blog een post over de prijzen van ebooks. In het bijzonder: waarom zijn ze in Nederland eigenlijk zo duur?
Naar aanleiding van deze post vroeg Maria me een gastblog te schrijven.

Ik ben zelf nog maar net begonnen met het uitgeven van mijn eigen werk en zou mezelf nog geen expert noemen, maar wat ik wel kan is dingen bekijken vanuit de kant van de lezer. Dat ben ik zelf immers ook, maar ik heb soms het idee dat uitgevers en auteurs hun lezerskant vergeten. Daarom hoop ik jullie met deze post te inspireren om het belang van je lezer in acht te houden.

De uitgevers*
Eén ding is zeker: uitgevers willen geld verdienen. Ook al wordt het schrijven van boeken doorgaans gedreven door passie, het verkopen ervan is een commercieel gebeuren. Naast veel geld verdienen met een boek is ook de verspreiding daarvan een bedrijfsdoel. Uiteraard zien ze het liever dat honderd man een boek koopt dan slechts tien.

De passie om het verhaal te delen en bij zoveel mogelijk mensen terecht te laten komen wordt constant afgewogen met de wens om geld te verdienen. Daarnaast willen uitgevers ongetwijfeld ook dat papieren boeken goed blijven verkopen. Wellicht zijn ze bang dat een te lage prijs van het ebook ervoor zorgt dat mensen daar meer van kopen (tegen een lage prijs) dan dat ze papieren boeken kopen (tegen een hogere prijs).

De lezers
Ik merk bij mezelf dat ik niet snel een ebook zou kopen van meer dan vijf euro en ik ging er vanuit dat er nog wel meer mensen zo over zouden denken. Ik besloot het meteen te testen middels een poll op Twitter. Universitair gediplomeerden onder ons weten dat dit niets is om over naar huis te schrijven, maar het geeft een idee.

Oftewel, de meeste mensen zouden wel een boek kopen van minder dan vijf euro, maar bijna de helft koopt ook nog wel boeken van minder dan acht euro.
Ik moet eerlijk zeggen dat het mij verraste dat zoveel mensen nog boeken zouden kopen van meer dan vijf euro en ik vraag me af of dat komt omdat ze het echt een goede prijs vinden, of omdat de markt dit antwoord heeft beïnvloed. Er zijn immers veel ebooks van meer dan vijf euro, dus het is mogelijk dat men de prijzen daarom al normaal is gaan vinden.

Wij Nederlanders (maar eigenlijk gewoon iedereen op de wereld) zijn vaak geneigd om eerder meerdere producten te kopen, in plaats van één product voor hetzelfde geld. Lezers van ebooks kopen dus liever drie ebooks van vijf euro, dan één van vijftien euro. Wat ik hiermee wil zeggen is dat mensen eerder overgehaald zullen zijn om je boek te kopen, als het redelijk geprijsd is.

Zijn goedkope ebooks slecht?
Ik heb tijdens mijn studie psychologie geleerd dat mensen er vaak vanuit gaan dat wat goedkoop is, ook slecht is. Ik vroeg me af of dat ook mee zou spelen bij ebooks, en dat dat misschien de reden is dat goedkope ebooks in Nederland niet gangbaar zijn.
Om te zien of hier een kern van waarheid in zit, stelde ik Twitteraars weer een vraag.

Ik had vooraf verwacht dat niet veel mensen zouden antwoorden met ‘ja’, omdat ik het idee had dat we in Nederland en België toch wel dachten dat wat goedkoop is, slecht is. Nou zijn er wel wat dingen mis met deze poll, want de bewoording is vrij suggestief. De geschreven reacties die erop kwamen waren ook vooral van mensen die überhaupt geen ebooks kopen.
Maar het lijkt er dus op dat mensen boeken van 99 cent echt niet laten liggen. Daar ligt een kans!

Wat ik ook hoor van veel mede-lezers, is dat ze bij een klein prijsverschil tussen een ebook en het papieren boek, ze geen reden zien om het e-book te kopen en ze dus liever voor een papieren versie gaan (krijgen die uitgevers toch nog hun zin!).

Afweging
Voor ons self-pubbers blijft het ook een afweging. Als je het ebook duur maakt, kopen misschien meer mensen je papieren exemplaar en verdien je per verkocht ebook meer. Als je het goedkoop maakt verkoop je waarschijnlijk meer en zal je bereik sneller groeien, maar verdien je per boek minder.

Iedereen moet voor zichzelf bedenken wat ze hierin kiezen en het hangt voor een groot deel af van je doel als schrijver. Wil je slechts een klein zakcentje verdienen, dan loont het om de boeken duurder te prijzen, maar wil je succes op de lange termijn, dan is het zaak dat zoveel mogelijk mensen de boeken lezen. En je bereikt meer mensen, met lagere prijzen.

*Als ik uitgevers gebruik, doel ik op zowel traditionele uitgevers als selfpubbers.

Aanverwante blogposts:

***

Illustratie via abonnement op iClipart

Sanne Hillemans is schrijfster en geeft sinds 2017 haar boeken zelf uit, omdat ze ervan overtuigd is dat niemand zo hard voor haar passie wil werken als zijzelf.
Haar eerste roman Voor altijd twintig is gratis te downloaden via haar website sannehillemans.com/gratis en haar tweede roman Circus Cesaria is nu overal verkrijgbaar.
Op haar eigen blog sannehillemans.com/blog schrijft Sanne over boeken, schrijven en meer.